Historia turbodoładowania jest niemal tak stara jak historia silnika spalinowego.
Już w latach 1885 i 1896 prowadzono badania nad zwiększeniem mocy i zmniejszaniem zużycia paliwa. Pierwsza turbosprężarka miała ograniczone zastosowanie, tylko do bardzo dużych silników, m.in. do silników okrętowych.
W przemyśle samochodowym turbodoładowanie zaczęło się wraz z silnikami samochodów ciężarowych. W 1938 roku, została wybudowana pierwsza turbosprężarka do silnika samochodu ciężarowego, w 1952, z sukcesem powiązano turbodoładowanie z wydechem spalin, silnik osiągnął wzrost mocy o więcej niż 40%. Odtąd krok po kroku zaczęło się wprowadzanie turbodoładowania do przemysłu motoryzacyjnego.
W latach 70, turbosprężarka znajduje zastosowanie w sportach motorowych, szczególnie w wyścigach Formuły 1 i od tego momentu następuje wzrost popularności turbodoładowania samochodów osobowych. Słowo "turbo" stało się modne. Rzeczywisty przełom w turbodoładowaniu samochodów osobowych został osiągnięty w 1978 roku wraz z wprowadzeniem dieslowskiego silnika z turbodoładowaniem w Mercedesie - Benz 300 SD, a następnie w 1981 w VW Golfie Turbo diesel. Obecnie każdy samochód ciężarowy posiada turbodoładowanie. Znaczenie turbosprężarek w samochodach osobowych zwiększało się, gdyż rosła ich sprawność a emisja spalin znaczenie spadała.
Dzisiaj, turbodoładowanie silników benzynowych w pierwszym rzędzie nie jest rozpatrywane w aspektach wydajnościowych, ale raczej wiąże się ze znacznym zmniejszeniem zużycia paliwa a w konsekwencji, mniejszym zanieczyszczeniem środowiska.
Aby lepiej zrozumieć technikę turbodoładowania, warto zapoznać się z zasadą spalania paliwa w silniku. Obecnie, najbardziej rozpowszechnione są silniki czterosuwowe. Cykl roboczy takiego silnika wykonywany podczas dwóch obrotów wału korbowego składa się z czterech suwów:
Ssania, kiedy tłok się opuszcza i zasysa powietrze (silnik dieslowski) lub mieszankę paliwo/powietrze (silnik benzynowy).
Kompresji, kiedy objętość cylindra zostaje ściskana.
Rozprężania, mieszanka paliwa z powietrzem zapalana jest przez iskrę (silnik benzynowy), lub zapala się samoczynnie wcześniej wstrzyknięta do cylindra pod bardzo wysokim ciśnieniem (silnik dieslowski).
Wydechu, podczas, którego usuwane są spaliny. Ta prosta zasada działania silnika dostarcza różne możliwości zwiększania jego mocy, poprzez: zwiększenie pojemności skokowej, zwiększenie prędkości obrotowej, Turbodoładowanie.
Prowadzi to do zwiększenia gabarytów oraz wagi silnika.
Nie zwracając uwagi na zużycie paliwa oraz emisję spalin, stosując te metodę, można spodziewać się nieznacznych korzyści we wzroście mocy silnika. Powiększenie pojemności skokowej prowadzi do wzrostu mocy silnika, im bardziej zwiększymy komorę spalania tym więcej paliwa może być spalone.
Powiększenie to może być osiągnięte przez wzrost liczby cylindrów lub objętości każdego z nich. Innym sposobem zwiększenia mocy silnika jest wzrost jego prędkości obrotowej, poprzez zwiększenie ilości suwów pracy silnika w jednostce czasu. Jednak ten rodzaj poprawy mocy jest ograniczony. Ponadto, wzrastająca prędkość obrotowa zwiększa tarcie, a straty pompowania rosną w wykładniczy sposób, co powoduje spadek sprawności silnika.
